ulaşılmayana

Ey adını aklıma mühürlediğim,
Ey sadrıma aşkını nakşeylediğim!

Çıkmaz mı yollarım sana,düşmezmi adım dudaklarına,

yitmek mi var uğrunda?

Söylesene bu kadarmı yasaksın bana?

Dudaklarının arasında kaderimin düğümleri çözülecekken bağrında susuşları süsleyen sevgili!

Aşkın kıblesi olan  gözlerin şimdi  kimin?

Firkatin yakıyor içimi, araf yalnızlığına düşüyor bedenim

Ve sen yoksun!

Her bir damla gözyaşım  içimdeki sana dokunuyorda yaşanılması yasak olan aşka değdiriyor dilimi...

Cümlelerimin en titrek yerinde kırılıyor dilim.

Yüreğim kan revan,yüreğim giryan.

Sızıyorum yine geceye ve sızlıyor k/alemim, seni yazıyor diye.

Cümle cümle dirilip ,harf harf boğuluyor sevgim.

Geziniyorum otağında senden izinsiz ve sen(s)siz...

 Meleklerin kanatlarına asıyorum umutlarımı

Dilim kıyamda yine baş koyuyor sevgim secdeye.

Duam olup akıyorsun geceme.

Bir gün düşerim belki yüreğine!

Böyle süre giden avuntularla sarıyorum senli yanlarımı.

Yaslarken yokluğuna başımı ,avuçlarıma gidişleri sıkıştıran sen!

Umuduma bile  set ördüren sevgili !

Gidişler mi mutlu etti yoksa  seni?

Geceye dökülüşüm!

Elif yalnızlığında,İbrahim yalınlığında,Meryem'in sükutunda,

duanın serinliğinde...

Bismi hu !...

Müteşabih ayetlerde gizlenen hakikatler ve açığa vurulamayan hayatlar saklıdır derunumda.

En uçssuz bucaksız kıyılarıma vuran med /cezirler,

Hoyratça suretime çarpan rüzgar,

Kalemimin ucu kör,cümlelerim lal.

Vakit gece!

Siyah kefeni setreylemiş bedenim ve ruhum...

Arzların gölgesinde,arafın ortasında,ateşle sınanan ,

günahla cilalanan ruhum!

Kökü sabit,dalı budağı serpilmiş bir El-Vedud tecellisi yüreğimde

Yalnızlığa gark olmuş lahzalar feragat ediyor,zihnimde.

Beyan-ı lisanlar dökülüyor,dil yatağından yürek okyanusuma

Bir solukluk sancı molası .

 Ey adını yazgıma bulaştıran talib!

Ömrün ekilsin toprağıma

Ecrin doğsun şafakların(m)a

Düşüyorum düşlerimin tuzağına

Üşüyorum düşlerimin uzağında

Satır satır okuyorum yaşadıklarımı

Gidişler yokluyor sol yanımı

Vakit gece!

Zaman/sızım

ve

Kimsesiz...

Es'Nun

Anlam/sızım!

Gidiş,geliş,bitiş!

Sağım ,solum ,önüm, ardım aşk!

Tek nokta değil, üç nokta

...

İkra!

Bismi RAHMAN ,RAHİM

...

S/özüm vardı ötesi olmayanıma, ta ki bi'takat düşene kadar.

Mecal /sizim.

...

Pardon bakar mısınız?

Adına yar libası biçtiğim,her düşüşümde elimden tutup kaldıran,en mahrem duygularımı s/akladığım  

yar  değil mi isminiz?

Siz değil miydiniz ki bana nasihatler yağdırıp ,duaları sefir eyle  aramıza diye söyleyen?

Özür dilerim düşüncesizim.Çünkü ben hala sizim.

...

Bu  yusufi rüyadan ne zaman uyandım bilmiyorum.

Ne Züleyha iffetsizliği  ne de iffetsizlikten edebe boyanan Züleyha oldu ismim.

Ben lafzı kalmadı , lugatime sen lafzı değene kadar.

Ne nil kadar uzun oldu sevgim ne de  med kadar kısa.

 Bir eliflik nefes hacmiyle duvağımı örttüm yüzüme.

Kırmızıya boyandı tenim

... 

Düş yatağına uzandım,boylu boyunca,yumdum gözlerimi.

Çıkrığı olmayan dipsiz bir kuyuya saldım,tüm senlerimi

Mühürledim ömrümü tek bir ana

Döktüm içimi en ıssız yanıma,bi'lal' makamında.

....

Kilitledim kaderimi,yedi kapı ardına

 Savurdum ,eteğimin ucunda ki  hüzünleri

S/açtım ortalığa tüm sevgileri

Sonzuluğuna  bıraktım kendimi,erteledim gülüşlerimi.

Göz bebeklerinde guslet kalbim(n)i

Nikahımız düş/tü, sevgili!..

Kaf dağına haber salın , bir bavul dolusu düşlerimle geliyorum .

Anka kuşuna selam edin , sana  yarenlik edecek biri geliyor deyin. 

Es'nun

Kendimle başım belada...

Ruhumun labirentlerinde dolaşan küçük bir kız çocuğu; ürkek,naif ve kırılgan.

Dört köşeli sevgi yumağı;ben ise ortada.

Dimağımı çürüten çare/sizlik ve yitiklik.

29 harfi barındıran alfabe yetmiyor ,

beni anlatan tek bir cümleye bile...

Asılı durur yüreğimin ucunda sözcüklerim.

Kıyılarıma vuran suskunluğunu pay ediyorum, hem günüme hem geceme.

Dudaklarımdan dökülesi gelen  küfürleri tıkıştırdım dişlerimin arasına... 

siyah ile beyazı karıştırıp döktüm bir kadehe ,yudumladım grileşmiş düşlerimi.

Usulca tenime çarpan sevgi rayihası yayılır karanlığına.

Sessizliğini  emen duvarlarımın uğultusu içinde geceyi örtüyorum üzerime.

Hiçliğin nefesine yakalanan ömrüm, sızdı avuçlarına.

Sol yanını bana bağışla sevgili,bu sadece bir rüya!

Es'Nun

Kırık Kanatlar

Bana mutluluktan söz etme;anısı beni mutsuz ediyor.

Bana huzurdan  söz etme;gölgesi beni korkutuyor;ama bak bana ,sana,cennet'in kalbimin külleri içinde yaktığı mübarek feneri göstereceğim;

Seni bir annenin yegane çocuğunu sevdiği gibi sevdiğimi biliyorsun.

Aşk seni kendimden dahi korumayı öğretti bana .

Beni,seninle birlikte uzak diyarlara gitmekten alıkoyan şey,ateşle temizlenen o Aşk'tır.

Aşk,senin özgürce ve erdemli bir şekilde yaşamana imkan vermek için , içimdeki arzuyu öldürüyor.

Sınırlı aşk,sevdiğini sahiplenmek ,sınırsız aşk ise  sadece kendini ister.

Gençliğin saflığı ve uyanışı arasına düşen aşk kendini sahiplenme ile tatmin eder ve sarılmalarla büyür.Ama gökkubbenin kucağında doğan ve gecenin sırlarıyla inen aşk,

ebediyet ve ölümsüzlükten başka hiçbir şeyle huzurlu olamaz;

ilahi varlık dışında hiçbir şeyin önünde eğilemez.

Halil Cibran

Zaman ! Ah zaman !..

Hem dost hem düşman.

Arttıkça köpüren nehir.Yiğide ayak bağı,namerde at meydanı.

Sevdaya tuzak,nefrete dost.Aktıkça iyi ile kötünün;iyilik ile kötülüğün yolunun ayırıcı.

Rahmette zatmet;zahmette rahmet meydanı.

Hayrda şer;şerde hayr gizleyen sır.
Gel zaman;git zaman!

İskender Pala

Arzdan arşa bir cümlecik dua

EL-MUCİB
       

 Ey Vedud olan Allah'ım!

Peygamberimizi (s.a.v.)aracı kılarak,ayetlerine ve esmalarına sığınarak,

kalbimde olanı bana ver.

Ve onu  hayrlı göster!

Ey gözlerime bahşedilmiş mucize,

Ey yüreğime hediye edilmiş Cennet kokusu,

 Ey nefesime serpiştirilmiş bir yudum taze hayat,

Nefesindeki hayatla soluklandığım saklı sevdam,

“ Senden başka her şeyi unutacak kadar seviyorum seni ..."

İsmail Sarıgene

Başlayan güne,günü kefenleyen geceye,

yazan kaleme,karalanan cümleye,

kalbe nakşolan sevgiye ve yarına Bismillah!

Düne eyvAllah!Ayrılığa eyvAllah !...



Ey yutkunamadığım cümlelerimin sahibi !
Ey en iyi hal dilini anlayan !

İnşirah yağmuruyla ıslat bütün zerrelerimi,

dua sağınağında guslet dilimi,

sabrına yüz sürüp,sükuta bürünmüş yüreğimle,

eşiğinin önünde beklemekteyim!

Elmas bir gözdür yürek.Ve çizilmeyegörsün bir kere,

artık hep sedefsi bir yırtıkla bakacaktır cümle aleme.

Elif Şafak / Mahrem



''Bir tesbihte bin ikrar ile teşbih eylesem de ismini,

Sen bana yasaksın ey   sevgili!

Es'Nun

Ey ,ötesi !Ötesi hiç.

Beklemek...

Ama neyi?...

Ve kimi?..

Hem, nereye kadar?

Beklemek...

Ama niye?...

''Bana hakikati değil,kendini ver.

Kendini yani rüyanı.''

Cemil Meriç

Neye yazılır yazı?Taşa,toprağa,kile,papirüse,parşömene;

suya,buza,göklere,kalplere,zihinlere.

Her biri aynı derecede sadık değildir ki bunların.

Kil dağılır,kemik bozulur,taş kırılır,toprak savrulur;

buz erir,su tutmaz,kalp unutur.

Ağaç yapraklarından parşömene,sorumluluğu taşıyan en emniyetli

satıh hala kağıt diyebildiğimiz o yerdir.

Her yazı her kağıda yazılmaz.Sathında gezinen kalemin ve mürekkebin ,

kimyasıyla uyum sağlamasını istemek hakkına en baştan sahiptir kağıt.

Kalem içindeki mürekkebe yükler herşeyi, akıtır,şunun sırasında.

Hafifler yazının sonunda.Tükenebilir hatta.Ama kağıt öyle mi?

O üzerine yükleneni taşır.Ağır gelmez mi?Gelir.Ama kağıt işte herşeye katlanır.

Yo,aldanmamalı bu sessizliğe.Nihayette kağıdın da bir tahammül gücü vardır.

An gelir o da üzerine yazılana baş kaldırır.Ağırlığını koyar,sesinin yükseltir.

Böyle zamanlarda dağıtır mürekkebi,kaydırır,boncuklaştırır,terleyip atar,

ya da tümden kusar.Reddeder üzerine yazıılanı neticede.

Onun bile içine sinmez.Kağıdın intikamıdır bu .

Nazan Bekiroğlu

 Hangi harfe seslensem ,sessiz oluyor.

Oysa ben sesli harflerde s/aklamıştım, tüm sen'lerimi...

Es /Nun

''Korkma düş kendi içindeki kuyuya...''

Ömer Erdem

Yollar

Yol yorgunluğu ve büyük kent temaşasından sonra,

Bir Ah!

 ile

mürekkebim damlasın kağıt üzerine

En yalın haliyle

Ne kadarda düşündüm yol boyunca ne hayaller kurdum o  dağ eteklerinin yol kıvrımlarında.

 Kim bilir kaç sevginin, kaç sevgilinin yüreğine dokundum.

Çözmek istedim ,keşfetmek istedim aşkın şifrelerini

Adları dillere destan olan sadık sevenleri...

 Yezdan tarafından atılan düğümlerde çözülüyordu tüm suallerim.

Herşey tek bir noktada birleşip ve herşey  o noktada bitiyordu.

Öyle ya insanda bu dünyada nokta kadar değere sahip değil miydi?

Engebeli yollar ne zorları başarmıştı.

Belki de sevenleri kavuşturmak için onca çabayı sarfetmişti.

Bir emek vardı ortada ve o emeğe saygı duymayan ama hala seviyorum diye dönen diller...

Kim anlardı açık olan yolların sevenler tarafından kapandığını kim?

Sevgi neydi? diye sormaya başladım kendime

Sahi sevgi neydi?

En mahrem duyguların ortaya cıncık gibi saçılması mıydı?

Yoksa sevdiğini düşünürken kendinden bile haya eden kızın yüreğindeki çarpıntımıydı?

Sevgi büyüdükçe  lahuti makamda da yer eden mertebe değil miydi?

Neden herşeye farklı yaftalar yapıştırılıp değerleri yitiriliyor yada yitirtiliyor neden ?

 Ah biz insanlar !

Ve sevgi,

 EY VEDUD !

İbrahim'in yalnızlığı,İsmail'in teslimiyeti,Yakub'un gömleği,Yusuf'un iffeti,

Meryem'in sükutu,Züleyha'nın gözyaşı,

Muhammedin Ayşe'si...

Ve sevgi!

Rabbinin kuluna bahşettikleri ...

Her sevginin bir nişanesi olur. Bizim sevgilerimizin nişanesi ise.

el ele tutuşup gezip tozmak,vakit geçirmek ,sevdireni unutup sevileni sevmek...

 Zayi edilen ömürler,

 tüketilmiş aşklardan geriye kalan küf kokulu rüzgarlar çarpıyordu suratıma,viraj sonlarında.

Ve inişlerde bir nefeslik soluklar kalıyordu ensemde.

Aşıklar değil ,sadıklar konuştu yol boyunca 

Şahit gösterdiler yolları aşklarına.

Sadece dinledim ,susarak dinledim ve anladım sevgiyi;

Sevginin tüm  habis duygulardan arınmak olduğunu,

Kavuşulmasa  bile hala sevginin var olduğunu.

YOLLAR KIVRIM KIVRIM KIVRANAN YOLLAR..

(Es'Nûn)