Sayfalar

9 Şubat 2011 Çarşamba

Kendimle başım belada...


Ruhumun labirentlerinde dolaşan küçük bir kız çocuğu; ürkek,naif ve kırılgan.
Dört köşeli sevgi yumağı;ben ise ortada.
Dimağımı çürüten çare/sizlik ve yitiklik.
29 harfi barındıran alfabe yetmiyor ,
beni anlatan tek bir cümleye bile...
Asılı durur yüreğimin ucunda sözcüklerim.
Kıyılarıma vuran suskunluğunu pay ediyorum, hem günüme hem geceme.

Dudaklarımdan dökülesi gelen  küfürleri tıkıştırdım dişlerimin arasına... 
siyah ile beyazı karıştırıp döktüm bir kadehe ,yudumladım grileşmiş düşlerimi.
Usulca tenime çarpan sevgi rayihası yayılır karanlığına.
Sessizliğini  emen duvarlarımın uğultusu içinde geceyi örtüyorum üzerime.
Hiçliğin nefesine yakalanan ömrüm, sızdı avuçlarına.
Sol yanını bana bağışla sevgili,bu sadece bir rüya!

Es'Nun